recensie Villa D'Arte
FRISSE JONGENS Ze heten Ivo Dinkelaar en Dennis Wind. Twee vrienden die toevallig beiden in augustus ’75 werden geboren en kennelijk met de moedermelk ook de muziek van die tijd binnen zogen. Dit is hun eerste cd - en het is een droomdebuut. Heerlijke akoestische songs, verrukkelijk gitaarspel en twee jonge mannen die volstrekt spontaan heel goed en fris en stevig zingen. De pers weet niet meer welke vergelijkingen zij moet trekken om aan te duiden met welk kaliber we hier te maken hebben. “Lennon & McCartney” zegt de een, “Crosby, Stills, Nash & Young” schrijft de ander. Villa D’Arte Juli/Augustus 2006
14 juli 2006

Recensie KrantMetEenMening
We trekken langs de kust in noordelijke richting en stuiten op twee Haarlemmers Ivo Dinkelaar en Dennis Wind. Allebei geboren in augustus 1975 ,vandaar dat ze zich August 75 noemen. Ook hier valt de eenvoud op. De concentratie op de song. Er is geen effectbejag, het lijkt wel of alle moderne elektronica achter slot en grendel staat. De close harmony van het tweetal doet in songs als Pass You By en Let It Go denken aan bands als Crowded House, The Jayhawks misschien. Rob van Donselaar is hun producer , hij besloot dat de muziek klein moest blijven. Het resultaat is een album met 12 sublieme songs. Ook August 75 kiest voor het liedje. Laten we Pass You By eens onder de loep nemen. Wat opvalt zijn de stemmen van Ivo en Dennis die als puzzelstukjes in elkaar passen, die als de lentewind om je heen spelen, en die vertellen over de liefde die voorbij is, over de wereld die in twee stukken uiteen is gevallen. Echt prachtig gezongen. Ik kan dat lied wel duizend keer achter elkaar draaien.(www.krantmeteenmening.nl)
2 mei 2006

Recensie Fret
Het titelloze album van August 75 is er eentje waar de voormalig Dollybirds-leden Ivo Dinkelaar en Dennis Wind trots op mogen zijn. Met een combinatie van Westcoastpop en harmonieuze pop/rock is het duo erin geslaagd om zich meteen al in de picture te spelen. Zo was het album al cd van de week bij Radio 2, stond de single Let It Go in de Top100 en was het tweetal te gast bij onder andere Stenders Vroeg Op, Capucchino en Move Your Ass. Geen slecht begin dus. Het album is opgenomen met producer Rob van Donselaar (Dollybirds, Guus Meeuwis, Kirsten) in de Zeezicht Studio’s en bevat twaalf prettig in het gehoor liggende liedjes. Uitschieters zijn opener Air Guitar, Pass You By en eerder genoemde single Let It Go. Van dit duo gaan we ongetwijfeld nog een en ander van horen. (mei 2006)
2 mei 2006

Recensie Lifestyle5.nl
Augustus 1975 is een prima maand geweest voor de populaire muziek. Dat moet worden vastgesteld in de wetenschap dat zowel Dennis Wind als Ivo Dinkelaar destijds het levenslicht zagen. Beide muzikanten maken deel uit van de Nederlandse formatie August 75 die een gelijknamig debuutalbum heeft gemaakt dat de muzikale toets der kritiek met de bekende vlag en wimpel doorstaat. Het album, waarvan bijna alle instrumentale en zangpartijen in één take zijn opgenomen, biedt een scala aan prachtige pop- songs. Met extra eervolle vermeldingen voor de prachtige ballads 'Pass You By' en 'Julia'. Naast Ivo Dinkelaar (zang en gitaar) en Dennis Wind (zang, gitaar en piano) bestaat August 75 uit Bart Wagemakers (drums) en Jaco van der Steen (bas). Bron: www.lifestyle5.nl
16 februari 2006

Recensie Wereldomroep
"Het resultaat klopt helemaal. Het is een album geworden waar geen slecht nummer op staat. Uitschieters zijn er zeker, zoals de single 'Let it go' (met een mooie donkere vioolpartij) en 'I'm still here', waar de stem van Ivo Dinkelaar dat zwoel-zoete heeft van Gerry Rafferty. Dat de heren van August 75 goed samen kunnen zingen hebben ze al vaker laten horen. Onder andere op het nieuwe album van Guus Meeuwis (ook opgenomen in Studio Zeezicht!) en Paul de Leeuw. Gelukkig hebben ze de kans gekregen ook iets van zichzelf te laten horen. Want dit debuut is een prachtig warm album voor de koude winterdagen. Nostalgie hoeft niet altijd oubollig te zijn!" Bron: www.wereldomroep.nl/cultuur 26 jan 2006
31 januari 2006

Recensie Dagblad van het Noorden
In een eerder muzikantenleven toerden ze met The Dollybirds langs de Nederlandse podia en festivals, maar de postpunk van die band bleek niet helemaal 'hun ding'. Het contrast met het titelloze debuut van August75 had bijna niet groter kunnen zijn: twaalf wonderschone, vaak akoestische popliedjes telt de plaat, die soms Crowded House (Pass You By) en dan weer Crosby, Stills, Nash & Young (Julia) in herinnering roept. Het zijn bedriegelijk eenvoudige nummers, die zich zonder moeite in je hoofd nestelen. De hitgevoelige single Let it Go is daarvan het beste voorbeeld. Bron: Dagblad van het Noorden. 26 jan 2006
31 januari 2006

recensie stichting Nederlandse Muziek
Ivo Dinkelaar en Dennis Wind werden geboren in de broeierige zomer van 1975, en daar hebben de jongens hun bandnaam aan ontleend: August 75. Wie die zwoele zomer (enigszins bewust) heeft meegemaakt, kan op het titelloze debuutalbum van August 75 nu en dan het hete zand weer onder z’n voeten voelen. En dat is niet het enige prettige gevoel dat je over houdt aan de muziek van Dennis en Ivo. Het is hoog gegrepen, maar we durven ons wagen aan een voorzichtige vergelijking met Lennon en McCartney. Niet alleen de composities van de Haarlemmers, maar bij tijden zelfs hun stemmen maken een vreemd soort emotie los. Nummers als ‘St. Marie de la Mer’, ‘Letting you down’ en ‘I’m still here’ zijn van een eenzaam hoog niveau. Ivo en Dennis werkten eerder mee aan albums van Paul De Leeuw en Guus Meeuwis, maar het is duidelijk dat deze jongens vooral hun eigen ding moeten doen. Van ons mag die zwoele zomer van ’75 nog eens op herhaling. Bron: Stichting Nederlandse Muziek
19 januari 2006

Recensie in Platomania
Recensent Marco van Ravenhorst in de Platomania nummer 209: August 75 bevat twaalf liedjes die voortborduren op de traditie van The Everly Brothers en in iets mindere mate de Beatles. Bedriegelijk eenvoudige en akoestische popliedjes met fraaie, harmonieuze samenzang. Mij doet het vooral denken aan bands als The Rembrandts en Crowded House en diverse singer/songwriters uit de jaren ’70. Het leuke aan August 75 is dat de plaat een flink aantal liedjes bevat waar voornoemde artiesten zich absoluut niet voor zouden schamen. Neem bijvoorbeeld het charmante I’m Still Here, het dromerige 7 Ways of het lieflijke Long Runaway. Mijn verwachtigen waren vooraf eerlijk gezegd niet zo hoog, maar dit is gewoon een heel mooie plaat!
2 november 2005